Op 31 januari 2009 schreef Jos van Nierop het volgende bericht:

Einde van de tuin van Fortuin

Als overbuurman van ‘de tuin van Fortuin’ stuitte ik vanmorgen op takken, bomen en gezaag. De nieuwe bewoner van Burgemeester de Jonghkade 22-zwart heeft blijkbaar heel andere plannen met de tuin. (...)
Prettig voor de buren met een open haard, dat wel.

... en toen kwam de herinnering

Oerwoud

dat was dus het einde van het oerwoud - en zeker ook van de oude suikerperenboom midden in de tuin. de ouderen onder ons weten nog hoe oma onder die boom altijd peren zat te schillen voor de weck. met gummi 'vingers' en tropen wespen die op haar handen rondkropen. wie van ons heeft niet van die geweckte peren mogen proeven? ze heef thet tot haar dood gedaan. jaren later heb ik nog peren gezien in de 'kelder', waar onze oom hein later zijn verblijf op zou slaan. zijn al die peren ooit opgegeten? en wanneer dan de laatste? en waren die toen nog goed?
de tuin was tot een oerwoud geworden, maar misschien is dat niet zo vreemd als het lijkt. al in zijn jongensjaren had onze oom hein een fascinatie voor oerwouden. mijn vader heeft wel verteld dat zijn broertje hein altijd aan het tekenen was. nadat hij een keer plaatjes van een oerwoud in een tijdschrift had gezien heeft hij tijden lang niet anders getekend dan oerwouden.

hans (van jan)

.
<terug>
.